Wystrzegaj się ludzi, którzy ranią uczucia innych, a ukrywają swoje emocje

Jedną z oznak dojrzałości jest panować nad własnymi emocjami i to już jest trudne, a co dopiero trzymać te emocje na wodzy i nie ranić innych z powodu własnych frustracji.

Świat jest pełen osób sfrustrowanych, które za swoje niepowodzenia obwiniają zawsze "innych" - w rozżaleniu szukają powodów, by spuścić na kogoś swoje emocje. Najgorzej, gdy ten mechanizm działa wewnątrz rodziny, a jest to niestety częste.

Emocje lądują na słabszych 

Z reguły obrywa się słabszym lub tym, którzy są postrzegani jako bezbronni - rani się dzieci, rodziców - zwłaszcza starszych. Mężczyźni ranią kobiety agresją, nieobecnością, umniejszaniem ich wartości, z kolei kobiety ranią szantażem emocjonalnym, "gierkami" psychologicznymi, bo tak jest im najłatwiej oddać.
To przykre 🙁

Masz 100% wpływ tylko na siebie

Pamiętaj o jednym - to Ty bierzesz w całości odpowiedzialność za swoje emocje. Jeżeli tkwisz w toksycznej relacji, to możesz próbować przekonywać drugą osobę, żeby zachowywała się inaczej, możesz próbować... ale lepiej zadbaj o to, na co masz 100% wpływ - to jak odbierasz różne sytuacje, co myślisz i czujesz.

Komunikuj swoje emocje

Pamiętaj o jednym! Jeśli sam tkwisz w toksycznej relacji, w której drugi człowiek nie robi nic dla poprawy atmosfery emocjonalnej, to...
- broń się przed pokusą, by mówić tej osobie czego sobie nie życzysz, a jednocześnie ukrywać własne emocje.

Ale rób to w sposób konstruktywny

Nie chodzi o to, żebyś uzewnętrzniał się, ze wszystkim co czujesz. Jeżeli dostajesz ostry ładunek emocjonalny możesz zaprotestować, ale pokazując "dlaczego" tego sobie nie życzysz - komunikując jakie emocje, bądź uczucia to w Tobie wywołuje.

Często taka postawa możesz stanowić nowe otwarcie. Może okazać się, że szczerość, z którą opiszesz swoje uczucia rozładuje atmosferę i da podstawę do rozmowy, której brakowało w tej relacji - partner-partnerka, rodzic-dziecko.

Wystrzegaj się osób, które ukrywają emocje

Opierając się na tej samej zasadzie wystrzegaj się osób, które chcą Cię zmieniać komunikując co z Tobą jest nie tak i co mógłbyś poprawić, ale nie ujawniają swoich emocji. To pójście na łatwiznę. To zaczątek konfliktu, który bardzo często narasta (jeśli sytuacje są nagminne) i wybucha ze zdwojoną siłą.

Prawie wszyscy w to wpadamy w różnych relacjach i różnych układach. Czy nie przypomina Ci to jednak sytuacji, którą opisałem na początku? Narzekania na świat, na system, zamiast wejrzenia do wewnątrz i zrobienia czegoś dla zelżenia swojej frustracji i usunięcia jej przyczyn, albo okiełznania emocji.

Nie bój się komunikować swoich emocji. Nie bój się powiedzieć, że coś Cię rani. Nie wytykaj błędów zaczynaj zdania od "A ty, a ty...". Wszyscy jesteśmy niedoskonali, do każdego można się o coś przyczepić.

Podsumowując:

Jeśli nauczysz się otwarcie komunikować swoje emocje (nazywać je, a nie wyrzucać na zewnątrz ze złością), to zaczniesz osiągać niespodziewane rezultaty.
- sam usłyszysz siebie i to, co czujesz - dasz miejsce swoich emocjom, zyskasz głos, wzmocnisz swoją pozycję w dyskusji;
- być może rozbroisz atmosferę i rozładujesz frustrację;
- odwołasz się do tego, co drzemało gdzieś w głębi i zaczniesz to nazywać, będziesz aktywny w tym procesie;
- sam nie pozostaniesz bierny, a bierność często powoduje wzrost agresji (bywa postrzegana jako unikanie);
- być może druga osoba zakomunikuje Ci swoje emocje w sposób równie szczery i konstruktywny - wykonacie wtedy oboje ważny krok w kierunku uzdrowienia.

Konstruktywne komunikowanie emocji to umiejętność, a nauka to proces
Próbuj i daj sobie czas na osiągnięcie mistrzostwa. Nie czuj się lepszy. Dopiero się uczysz.
Obserwuj rezultaty. Konfrontuj je ze swoimi przeszłymi doświadczeniami.

Masz 100% na to jak reagujesz i możesz to zmieniać, jeśli dotychczasowe efekty Ci nie odpowiadają.

Ilustracja tytułowa: Žygimantas Dukauskas z Unsplash

Fajne? Podziel się na

About the Author

Autor bloga ProstyFacet.pl. Tworzę strony internetowe w Wordpressie. Biegam, kocham taniec, czytam w jęz. angielskim i francuskim. Choć jestem inżynierem, zawsze interesował mnie człowiek.

>